Bir iş gezisi vesilesiyle birkaç günlüğüne Paris'teyim. Elbette herkesin gözü önce Eyfel Kulesi'ne takılıyor. Kimileri için bir mühendislik harikası, kimileri için bir aşk sembolü... Ancak Paris'i asıl Paris yapan şeyin Eyfel değil, şehrin günlük yaşamına sinmiş küçük ayrıntılar olduğunu fark ettim.

Şehrin neredeyse her caddesinde, dükkânların önüne uzanan ahşap platformlar dikkat çekiyor. Yol kenarındaki bu dikdörtgen ahşap alanlar, birkaç masa ve sandalyeyle adeta sokağın bir parçasını insanların sohbetine ve kahvesine tahsis ediyor. Parisliler, trafiğin birkaç metre ötesinde oturup hayatı seyretmeyi seviyor. Şehir, insanı dükkâna değil; dükkânı insana yaklaştırıyor.

Bu manzaraya, Baron Haussmann'ın 19. yüzyılda inşa ettirdiği meşhur krem renkli apartmanlar eşlik ediyor. Birbirleriyle uyumlu balkonları, demir işlemeleri ve taş cepheleriyle bu binalar yalnızca birer konut değil; Paris'in açık hava müzesi gibi duran kimliğinin temel taşları.