Değerli okurlarım, geçen haftaki makalemde son zamanlarda adından sıkça söz ettiren zayıflama iğnelerini ve bu iğnelerden medet umarak fazla kilolarından kurtulmak isteyen hastalarımdan bahsetmiştim.

Bugün kaldığımız yerden devam edelim.

Soru şu

İğnesiz zayıflamak mümkün mü

Elbette mümkün.

Yıllar içerisinde aldığımız kiloları üç günde, beş günde vereceğimizi söyleyen sihirli formüllerin peşinden koşmamak şartıyla.

Çünkü kilolarımız bir gecede gelmedi ki bir gecede gitsin.

Yasaklarla başlarsak üç beş gün sonra açlıktan gözler dönüyor ve bu sefer buzdolabının kapağını açıp farkında olmadan iki misli işkembeye indirebiliyor.

Her kilo problemi aynı sebepten oluşmadığı gibi çözümü de herkeste aynı değildir.

Önce neden kilo aldığımızı bulmamız gerekiyor.

Fazla mı yiyoruz

Yanlış mı yiyoruz

Gece mi yiyoruz

Günümüzün büyük kısmını masa başında geçirip neredeyse hiç hareket etmiyor muyuz

Uykumuz düzensiz mi

Kullandığımız bazı ilaçların kilo üzerine etkisi var mı

Tiroid başta olmak üzere kilo almayı kolaylaştırabilecek bir hastalığımız bulunuyor mu

Bunları sorgulamadan önümüze konulan hazır bir diyet listesini alıp uygulamak çoğu zaman meseleyi çözmüyor.

Çünkü şişmanlık sadece fazla yemek meselesi değildir.

Genetik yapıdan uykuya, kullanılan ilaçlardan psikolojik duruma, günlük hareket miktarından çevremizdeki yiyecek bolluğuna kadar birçok etken bu işin içinde.

Yediğimizden daha az enerji harcıyorsak vücudumuz fazla olanı depoluyor.

Öyleyse ilk iş sofrayı yeniden düzene koymak.

Mideyi tıka basa doldurmadan sofradan kalkabilmek başlı başına bir terbiyedir.

Tabağımızın önemli bir bölümünü sebze ve salatalar, yanında yeterli protein kaynağı olan yumurta, yoğurt, balık, tavuk, et veya bakliyatlar oluşturabilir.

Tam tahıllar, sebze, meyve, kuru baklagiller ve ölçülü miktarda ceviz, badem, fındık gibi geleneksel soframızın kıymetli gıdaları yeniden hatırlanmalı.

Buna karşılık şekerli içecekler, paketli atıştırmalıklar, hamur işleri, sürekli tatlı tüketimi ve farkında olmadan gün boyu ağzımızı meşgul eden yiyeceklerle aramıza biraz mesafe koymak gerekiyor.

Bir başka önemli mesele yeme hızımız.

Yemekle savaşır gibi lokmaları arka arkaya mideye göndermek yerine sofraya vakit ayırmalı.

Lokmaları küçültüp iyi çiğnemeli.

Yediğimizin farkında olmalıyız.

Cep telefonuna bakarak, televizyon seyrederek ne kadar yediğini fark etmeyen çok sayıda insan var.

Beynimiz doymadan önce gözümüz doymalı, gözümüzden önce de aklımız sofrada olmalı.

Gelelim harekete.

İnsan bedeni oturmak için yaratılmamış.

Arabadan asansöre, asansörden koltuğa, koltuktan yatağa geçen bir hayatın bedelini sadece tartıda değil; şeker, tansiyon, eklem ağrıları ve kalp damar hastalıkları ile de ödüyoruz.

"Hocam spora vaktim yok" diyen hastalarıma yürümenin spor salonu üyeliği istemediğini hatırlatıyorum.

Günde yarım saat tempolu yürümekle başlayın.

Yakın mesafeye otomobille gitmeyin.

Asansör yerine merdiveni deneyin.

Telefonla konuşurken bile oturmak yerine yürüyün.

Bir de kaslarımızı unutmayalım.

Yaşa ve sağlık durumuna uygun direnç egzersizlerinin haftanın birkaç günü yapılması hem kaslarımızı korumaya hem de daha zinde kalmamıza yardımcı olur.