Heyecan kasırgasında geçen karşılaşmanın o kadar çok, o kadar büyük kırılma anları var ki; kalp atışlarını hızlandıran, şeker ve tansiyonları yükselten...

Maça çok iyi başlayan, bilhassa ilk yarı daha iyi oynayan tarafın Trabzonspor olduğu doğrudur. Hatta topu üçüncü bölgede Pına, Zubkov ve Onuachu ile nakış gibi örerek golü de buldular. Dahası golden sonra ikiyi de atabilirlerdi; kaleci Bahadır, Zubkov'un uzaklardan kaleye yolladığı topa engel olmasaydı. Hazır yeri gelmişken; Konyaspor adına golü atan Muleka ile farkı önleyen Bahadır, finalin enlerinden ikisiydi.

Amma velakin ikinci yarının başında sahada bambaşka bir Konyaspor vardı. Nitekim beraberliği de yakaladılar. Attıkları golde Trabzonspor defansının çifte kavrulmuş hatası olduğunu söylemeden geçmeyelim. Aynı dakika içerisinde bir de penaltı kazandı İlhan Palut'un takımı... Zaten ne olduysa ne yaşandıysa o dakikada oldu, yaşandı; Bardhi topu direğe nişanladı, direkten dönen top Konyasporlu oyuncunun önünü düştü ve de iyi bir vuruş yaptı ancak, kupa maçlarında inanılmaz oynayan Onana, Konyaspor'un öne geçmesinde müsaade etmedi. Eğer o pozisyon golle sonuçlanmış olsaydı, oynanacak olan dakikaları kestirmek için kahin olmak gerekir! Dememiz o, kupa ağabeyi oyuncusunun adı Onana'dır desek abartmış olmayıp, sadece hakkını teslim etmiş oluruz, kupa beyi şampiyonu Trabzonspor'un hakkını teslim edeceğimiz gibi.

Devamında, bir başka deyişle 80'de, Konyaspor'un kullanamadığı fırsat bu defa Trabzonspor'un eline geçti ki, Süper ligin kralı Onuachu, Bardhi'nin yaptığını yapmayıp penaltıyı gole çevirdi. Her ne kadar hem Konyasporluları hem de Trabzonsporluları oturduğu yerden havalara zıplatmış olsa da!