Trabzonspor 10'ncu kupasını müzesine getirmek için yoluna devam ediyorsa; bunu kalecileri Onana'ya borçlular. Samsunspor, Trabzonspor'u elemiş olsaydı; benzer cümleleri Samsunspor kalecisi Okan için de kullanabilirdik. Zira iki kaleci penaltı atışlarında harikalar yarattı; sahalarda ender görülen kurtarışlara imza attılar. Tabi ki daha çok kurtarışa imza atan Onana'nın Trabzonspor'u yoluna devam ederken, Samsunspor veda etmiş oldu. O anlamda iki kaleci de alkışı, tebriği hak etmiş oldu.

geçmiş yazılarımızda dile getirmiştik; hakemlerimizin çok kötü olduğunu. Zaten Dünya Kupası maçlarına bu yüzden çağrılmadılar ya. Dün de Samsun'da kötü bir hakem performansı izledik. Verdiği, vermediği kararlar; göstermekten çekindiği kartlar, tartışmaya açık kararlar. Yeri gelmişken, Ndiaye'ye göstermiş olduğu kart, Trabzonspor kaptanı Savic'in şiddetli itirazından kaynaklı olduğunu söyleyelim. Kaptan Savic itiraz etmemiş olsaydı, kötü yönetim gösteren orta hakem bildiği havadan çalmaya devam edecekti.

Açık konuşmak gerekirse, önce Fenerbahçe'nin sonra Galatasaray'ın kupadan elenmesi, kupada yoluna devam eden takımların hem moralini düzeltmiştir hem iştahını kabartmıştır. Öyle ya çok güçlü takımlardan ikisi deyim yerindeyse adaya veda etti, hal böyle olunca elde kalanlara bakarak hesap kitap yapmak çok da zor olmasa gerek.

Amma velakin...

Ne yalan söyleyelim, Samsun'da Trabzonspor'u pek de iştahlı, moralli göremedik. Biraz daha farklı olmalıydı, çok daha iyi oynamalıydılar. Kadro derinlikleri yok tamam da, uzatmalar dahil 45 dakika bir kişi eksik oynayan takıma karşı çok daha fazla pozisyona girmeleri gerekirdi. Yapılan oyuncu değişikleri ile penaltı atan oyuncu tercihlerindeki yanlış seçimler de çabası. Dememiz o, benzer oyun, benzer mücadele kalan maçlar için yeterli olmayabilir. Anlayacağınız, 10'uncu kupaya giden yolda iki karşılaşma kalmışken, daha arzulu, daha iştahlı olmak, daha coşkulu oynamak gerekir.