Zülfü Livaneli, önceki hafta Oksijen'deki yazısına "Paris yanıp yıkılmadan" başlığını koymuştu. Nâzım Hikmet şiirinden alıntıydı.

"Henüz vakit varken gülüm" dizesini, Paris'te henüz euro'yla gelen pahalılık yangını başlamamışken diye işliyordu.

MHP lideri Bahçeli de son grup konuşmasında "artan maliyetler, azalan sosyal refah ve ekonomik sıkıntılar Avrupa toplumlarında sosyal öfkeyi büyütmüştür" diyordu.

Fransa'yı kasıp kavuran sokak gösterileri söyletiyor bunları.

Avrupa artık ekonomik ve teknolojik üstünlüğünü tartışmasız koruduğu dönemde olmayabilir. Bahçeli böyle bir tespitte de bulunuyor, altı boş değil.

İktidar propagandistlerine göreyse zaten 'ahlâksız Batı'. İki yüzlü ve çifte standartçılar. Müstahaklar, beter olsunlar.

Gerçi Fransızların yanması bizi serinletmiyor, Hans'la George'un durumunun bozulması Ahmet'le Mehmet'inkini düzeltmiyor, Avrupa kaybedince üstünlükleri bize geçmiyor. O ayrı konu.

Fransızlar sokağa dökülüp protestolar dalga dalga yayıldıktan sonra yerinde görmek kısmet oldu.

Tebdili kıyafetle turist kılığında Marsilya'dan Lyon'a, Güney Fransa'da dolaştım.

Tabii 'az yorgunluk, çok gezi' prensibim gereğince bu Provence teftişine de Gazella'nın nehir teknesi turuyla çıktım.

Şu kadarını söyleyeyim, Fransa yanıp yıkılmış değildi. Mihrap yerinde duruyor. Hayat her zamanki canlılığıyla aksamadan sürüyor orada.

Fakat o da ayrı konu. Ben asıl 'çürüme bizde olmaz, Batı'da olur' kısmıyla ilgileniyorum. Beylik anlayışımız, fon vurgununda yine su üstüne vurdu.

Soru şu: Niye hep Batı'yla kıyaslıyoruz kendimizi Neden Suud'la, Sudan'la, Kuveyt'le, Malezya'yla, İran'la, Afganistan ve Pakistan'la değil

Madem dinimiz sebebiyle kategorik olarak ayrıyız, Haç ile Hilâl'iz, elmayla armuttan daha farklıyız, bu da bizi ahlâken direkt üste geçiriyor...

Öyle inananlar, kendi türümüzle bizi karşılaştıracağına ne diye her seferinde Batı'ya göre durumumuzun iyi olup olmadığını tartışıyor

Üstün gelmek istediğimiz ahlâkta bizim cinsimizden olanların ortalama hâli, ölçü alınamayacak kadar berbat diye mi

Bunu bildiklerinden mi, varsa yoksa yarışları Batı'yla Hâlimizi Doğu'daki benzerlerimize kıyasla ölçmeyi akıllarına bile getirmiyorlar.

Üstat Necip Fazıl'a sorarsanız, "oluklar çift; birinden nur akar, birinden kir".

Milli şairimiz Mehmet Akif'e Berlin dönüşü sorduklarındaysa cevap başkaydı: "İşleri var dinimiz gibi, dinleri var işimiz gibi."

'Bilge kral' Aliya İzzetbegoviç de herhalde ezik ve kompleksli olduğundan, 'ahlâksız Batı' klişelerimize karşı şöyle uyarmıyordu: