Yarın İslamabad'da masaya oturacaklar. Trump, Yardımcısı Vance'i gönderiyor. İran, Meclis Başkanı Kalibaf'ı.

İki haftalık geçici ateşkesin mimarı Pakistan. Önde Başbakan Şahbaz Şerif var. Arkada ise kudretli Mareşal Asım Münir.

Dün baktım, Cumurbaşkanı Erdoğan büyük vakarla hakkını teslim edip Pakistan'ı kutlarken... İktidara yardımcı tambura takımı ayrı telden çalıyordu. O rolü Pakistan'a kaptırmaktan hayıflanır gibi, Ankara'nın çabalarını Pakistan'la yarıştırıyordu gayretkeşler.

Ortada çalmaya değecek bir rol olsa hadi neyse de...

Trump, Hürmüz'ü açmazlarsa yerle bir etme tehdidiyle ültimatom vermişti. Tanıdığı sürenin dolmasına saatler kala Pakistan liderlerinin ricasıyla elini tetikten çekti.

İran'ın da Hürmüz'ü açarak bu ricayı kırmaması şartıylaydı, ki kırmadılar.

Ölüm- kalım randevusuna doğru geri sayılan mühlet, görünüşte bir ricayla karşılıklı donduruldu. Başarısı da Pakistan liderlerine yazılıyor.

Yazılsın, zerre katkıları bile varsa helâlihoş olsun. Fakat ya göründüğü gibi değilse

Pakistan liderleri, Trump'la Hamaney nezdinde kırılmayacak kadar hatırlı kişiler olduğu için mi ricaları kabul edildi

Öyle olsalar dahi Trump'la Devrim Muhafızları o kadar çok mu hatır bilir

İki taraf da bir nefes molasına acilen ihtiyaç duymasa hatıra binaen kıyısından dönecekleri bir eşikte değillerdi.

Deli deli attığı naralarına İran boyun eğmeyince Trump, yok etme blöfünü gerçekleştirmek zorunda kalacaktı. Araya girip kendisinden ricacı olmalarını Pakistanlılardan pekâlâ istemiş olabilir. Kolpacı durumuna düşmeden geri adım atmasını sağladılar.

Son anda akıllanması, delirmiş gibi yapsa da Trump'ın aslında delirmediğini, deli taklidi yaptığını göstermez mi

İranlıların geçici ateşkes karşılığında Hürmüz'ü açmaya bu kez yanaşmaları da bir geri adım. Trump'ın cinnet geçirip nükleer bir delilik yapacak kadar aklını kaçırdığına ikna olduklarından mı, sanmam.

Ramak kalmıştı, kâbusun kontrolden çıkma riskini mollalar almadı. Tabii fanatik destekçilerinin de akıllarını başlarına alıp Trump'ı tefe koymasını bekledikten sonra.

YİNE DE ŞAHLANIYOR KOLBAŞININ KÜHEYLANLARI

Keşke bitti, diyebilsek. Gerçekçi olmak gerekirse karşılıklı kartlarını, kozlarını oynuyorlar.

İnşallah Pakistan görüşmeleri de birbirlerini sınayıp ne derece zorda olduklarını yoklamakla geçmez. Ama daha önce iki kez yaşandı. İkilenen bir şey, üçlenir de.

Şimdi zaferlerini ilan ediyorlar...

Devrim Muhafızları, büyük şeytana ve Siyonist yamağına diz çöktürdüklerini söylüyor. Derslerini verdik, diyorlar.

Trump'sa İran'da rejimi harika bir şekilde değiştirdiğini, ne istediyse aldığını, tüm hedeflerini on ikiden vurduğunu, karşısında kimsenin duramayacağını, Amerikalılar bıraksa petrollerini de almadan dönmeyeceğini, ne ki ısrarlı talepler üzerine sıranın ateşkese geldiğini anlatıyor.

Sürpriz mi, değil.

Savaşın en kızıştığı sırada demiştim ki: Bir sabah Mücteba Hamaney takiyye icabı Trump'a mektup yazar, Trump da takiyyeden onu arayarak kutlayıp görevinde başarılar diler ve ikisi de 'onurlu, kazançlı' bir anlaşmaya vardıklarını kamuoylarına duyurursa saşırmazsınız.