Sorunun AK Parti mahfillerinde yüksek sesle konuşulmaya başlaması yeni. Ama tartışma aslında eski.

Siyaset, epeydir Erdoğan'ın bir dönem daha aday olup olamayacağı ve nasıl tekrar Cumhurbaşkanı seçilebileceği etrafında dönüyordu.

İktidar ortakları, erken seçim yapmayı reddettiği için mesele daha da karmaşık bir hâl almıştı. Öyleyse bir dönem daha adaylığı Anayasa'ya göre imkansızlaşırdı.

Cumhurbaşkanlığı Başdanışmanı Mehmet Uçum, başından beri çözümler geliştirse de denemeleri yetersiz kalıyor.

Senaryoları bir bir çalışmak gerek, diye yerli ve milli Shakespeare'lerimizi kaçtır göreve çağırıyorum. İşin içinden ancak onların çıkabileceğini son 5 yılda en az iki kere yazdım.

Shakespeare, Bakire Kraliçe devrinde yaşadı. Elizabeth'in yaşı ilerlemişti ve tahtını bırakacaĝı bir vâris getirmemişti dünyaya.

Büyük ozan da oyunlarında sürekli bu veliahtsızlık sorununa, tahtın nasıl el değiştirebileceğine kafa yordu.

Farklı isimler altında anlattığı, Elizabeth'ti ve İngiltere'yi bekleyen gelecekle ilgili belirsizlikler.

Oyunun kahramanı, tereddüt eder de kararını geciktirirse nasıl sonuçlanırdı Aceleyle erken davranırsa nasıl bir sona varırdı Bunlarla yattı kalktı. Her ihtimali senaryolarında işledi.

Fakat hep başka isimler altında. Çünkü pabuç pahalıydı. Shakespeare'in dramları o yüzden ya tarihte ya İngiltere'den başka yerlerde geçti.

Türkiye'de ise Erdoğan sonrasıyla ilgili belirsizliği ortadan kaldırma tartışması birden hız ve cesaret kazandı. Görülmemiş bir hız ve cesaret.

Yerli, milli Shakespeare'leri bizdeki belirsizliği çözmeye çağırmıştım ama şakayla karışıktı. Şimdiden ve bu kadar ciddiye bineceğini ummazdım.

Çok şükür Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın varisleri var ama İngiltere gibi babadan oğula devredecek bir taht bizde yok ki hanedan içinde veliaht aransın.

Zaten öne atılan AK Parti'liler de iktidar değişmeden kalsın diye aile içinden seçilebilecek aday beğeniyorlar. Yoksa tahta oturtmaya veliaht bakmıyorlar.

Şamil Tayyar, Erdoğan adına bürokrasiyi kontrol etmek ve partiyle halkın irtibatını sağlamak için, damadı Berat Albayrak'ı güçlü bir göreve atamaya çağırdı.

Mücahit Birinci de karşı bir öneriyle, babasından sonra Cumhurbaşkanlığına ve partinin başına Bilal Erdoğan'ı daha uygun gördü.

Shakespeare, onlar kadar açık ele alamamıştı konuyu.

Cesaretleri oldukça anlamlı. ister zamanının geldiğine inanmalarından alsınlar, ister önerdikleri isimlerin gücüne güvenmelerinden. Bu cesaret, bir şey söylüyor bize.

MHP lideri Bahçeli'ye bile fazla gelen, Erdoğan'ın yerine aday arayışı olarak değerlendirip rahatsız olduğu, doğru bulmadığı bir şey.

MHP liderine göre, önemli olan hem seçimlerin zamanında yapılması hem de şu anda tartışılan her konunun artık açıklığa kavuşması.

Oysa seçimleri zamanında yapma ısrarı, Erdoğan'ın adaylığıyla ilgili belirsizliği gidermiyor. Çözülecek düğüm orada.

Bahçeli'nin şu ifadesi de manidar:

"Değişik isimlerin yeni aday olarak ortaya çıkarılması" da "millet seçimden önce seçime getirilmiş gibi gösterilmesi" de "doğru değildir".