Yiyin efendiler yiyin, bu han-i iştihâ sizin,
Doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin!

Doyumsuz bir sofrada yedikçe yediler, doyduklarının farkına bile varmadan tüm tamahkarlıklarıyla bir daha yediler. Kusuncaya kadar yediler, kustular ve yine yediler. "Kusmak için yemek yiyenler, yemek için kusanlar" meselince tıksırıncaya, çatlayıncaya kadar yediler.

Ve kendileri için neyin hazırlandığını düşünmeden iştahla sordular:

"Daha yok mu"

Ahbapların çavuşlara karıştığı, akların karalara çaldığı, helallerin harama, sevapların günaha düştüğü, Tanpınar'ın "almak, servet yığmak onlara yetmezdi. Fakirin alkışı, duası ve gözyaşı da lazımdı" dediği bir düzenin "hırs ile istedikçe isteyen" doyumsuzları hiç mi sormazlar varsayılan vicdanlarına

"Sen çalış ben yiyeyim, sen çalış ben yiyeyim" çığlıklarıyla "daha daha" yemek için vomitoriumlarına doluşan, akşam pazarlarının son kırıntılarından evine helalinden bir şeyler götürebilme telaşıyla boynunu ve belini bükenlerin sırtında tepindikçe tepinen, yeni doğan torununa alamadığı hediyenin kahrıyla hayattan kopan gariplerin dünyasında itibar ve haysiyetini bir avuçluk cebine sığıştıranlar hiç mi sormazlar varsayılan akıllarına

Biz doymayacak mıyız Nereye kadar yiyeceğiz

Sahi, insan gerçekten ne zaman doyar İnsanı gerçekten ne doyurur

İnsanlığın pusulası olmuş bir vicdan, ahlak, adalet ve fazilet medeniyetinden bizlere kalan miras; gösteriş ve tahakküm aracına dönüşen menfaat, çıkar, statü, para ve güç sevdası mıdır Bu mudur bizim nasibimiz

Büyüyen sofralar karşısında kabaran iştahlar bu toprakların mı mahsulüdür Kim bilir hangi garibanın sofrasına göz diken bu iştahlar "Bu harmanın da gelir sonu" diye düşünmezler mi hiç

Sofrada ne kadar yer kapladığıyla övünenler bir gün olsun sofraya ne koyduklarını da sormuşlar mıdır kendilerine

Başkaları ne kadar yediğiyle ilgilenenler "Ben bu sofranın neresindeyim" diye düşünmüşler midir hiç

Bin bir emek, alın teri, kıt kanaat ve umutla hayata tutunanların sofrasına göz dikerek yükselenler, gerçekte nereye düştüklerinin farkında mıdırlar

Zenginleşirken neye dönüştüğünün farkına bile varamayanların neye dönüştüğünün ne önemi vardır artık

Başkasının hakkını yiyerek, hakkı küçük görerek, kuralları çiğneyerek, emanete hıyanet ederek, harama uzanarak çıkılan yer neresi ola ki İnsanlığımız, kazandıklarımızın miktarıyla mı, kazanırken koruyabildiğimiz ahlakımızla mı ölçülür Nedir insanlığımızın ölçüsü Terazisini bozmuş vicdanların meşruiyet fetvalarının geçerliliği nereye kadardır acaba