Daha üzerinden gün geçmedi, adam cebinden çıkardığı tabancayı yılların eşine çevirip tetiğe bastı. Başından geçen tüm olayların dibinde bilgisizlik, her şeyi darmadağın etme güdüsü yatıyor!

Tetiğe basan, onunla da kalmıyor, olay yerinden çıkıp kahramanlığını polise anlatmaya gidiyor...

Oysa atalarımız nerelerden gelip Anadolu topraklarına yerleşmiş, orada kısa sürede davranışlarından erdem fışkıran analar babalar, bilgeler, yazdıkları günümüzde de dilden düşmeyen, bellekte hemen canlanan duyarlıklı şairler yetişmiş.

Yunus Emre:

"Girdim aşkın denizine bahrılayın yüzer oldum

Geştediben denizleri Hızır'layın gezer oldum

Cemalini gördüm düşte çok aradım yazda kışta

Bulamadım dağda taşta denizleri süzer oldum"

Orhan Veli Kanık: Edith Almera

"İhtimal ki şu an o,/ Brüksel'e yakın/ Bir gölün kenarında/ Edith Almera'yı düşünmektedir./ Edith Almera/ Kafeşantanlarda muhabbet toplayan/ Bir igan orkestrasının/ Birinci kemancısıdır/O, kendisini alkışlayanlara/ Selam verirken/ Gülümser/ Kafeşantanlar güzeldir/ İnsan,/ Orada çalışan kemancı kızlara/ Âşık olabilir..."

Nâzım Hikmet: Aşk Mönüsü

"Sen sabahlar ve şafaklar kadar güzelsin/ Sen ülkemin yaz geceleri gibisin/ Saadetten haber getiren atlı kapını/ çaldığımda/ beni unutma/ ah! saklı gülüm/ sen hem zor hem güzelsin"

Melih Cevdet Anday: Seni düşünüyorum Emilia

"ocukluğunu düşünüyorum Emilia,/ Deniz boyundaki ıssız yolu sabahleyin,/ Hani saçların, atkın uçuşurdu rüzgârda/ Kokusunu duyuyorum bembeyaz gömleğinin,/ Seni kucağıma alıyorum Emilia/ Ben büyüttüm seni, ben yetiştirdim/ Bugüne bu sevdaya/ Toprağım, ekmeğim, kitabım, şiirim/ Sen, ne varsa iyiden, doğrudan yana/ Gözümün nuru, başımın tacı, efendim."

Özdemir Asaf: Lavinia.

"Sana gitme demeyeceğim./ Üşüyorsun ceketimi al./ Günün en güzel saatleri bunlar./ Yanımda kal./ Sana gitme demeyeceğim./ Gene de sen bilirsin./ Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim,/ İncinirsin./ Sana gitme demeyeceğim,/ Ama gitme, Lavinia./ Adını gizleyeceğim/ Sen de bilme, Lavinia."