YIL 1950 10 ŞUBAT

Diyarbakır'ın Ergani ilçesinde kurulan Dicle Köy Enstitüsü'nde öğrenciyken bir gün kışın ortasında günlerce kar yağdı. Ortada kar dağları oluştu. Enstitünün ilçeyle bağlantısı kesilmişti. Hepimiz sınıflardan dışarının karını izliyorduk.

Bir gün eğitimbaşı İbrahim Bey bizi okulun bahçesinde topladı. Her zamanki okşayıcı sesiyle, "ocuklar, sınıflarda hep böyle titreşip duracak mısınız Hemen kalkıp dışarıya fırlayın, elinize kürekleri alarak bu kar dağlarını yıkıp dağıtın" dedi.

İbrahim Bey sesini çıkarsın da öğrenci dışarıya fırlamasın, görülmemiştir! Hepimiz dışarıya fırlayıp üç beş dakikada kürekleri ellerimize alıp işe başlamıştık. Üç dört saat içinde de ilçeye varmıştık.

Eğitimbaşı, büyük bir savaş kazanmış komutan gibi gülümseyerek dolaşıyordu.

O günden sonra insanın aklına koyunca aşamayacağı engelin olmadığına inandım.

İzmir Büyükşehir Belediyesi, öğrencilerin isteği üzerine ortaokul bahçesini daha güvenli, konforlu, kullanışlı duruma getirdi. alışmalar kapsamında okul bahçesinin zemini asfaltla kaplandı, banklar yenilendi. Öğrencilerin kullanımı için yeme-içme ve dinlenme alanları oluşturuldu. Yağmur suyu giderleri, kanalizasyon hatları ve rögar kapakları yenilendi. Basketbol, voleybol ve tenis sahalarının bakım ve çizgi çalışmaları yapılırken halı sahanın zemini de yenilendi. Kaldırım ve bordürler onarıldı. Peyzaj düzenlemeleri kapsamında yeni ağaçlar dikildi, okul bahçesinde boya ve çevre düzenleme çalışmaları gerçekleştirildi.