Eski politikacılardan biri, mutlak butlan deyip ortalarda bir ülke işgal etmişlerin sevinciyle dolaşmaya başlayınca seslisi sessizi siyasete uzaktan bulaşanlar bile herkes yürekten vurulmuşa döndü. Öyle kişiler var ki zurna sesi duysalar, siyasete uzaktan bulaşmış olsa da zurnacılara davul sesiyle katılırlar.

Ondan beterleri de vardır, bilsin bilmesin, ses duymayagörsün, bir anda bilge kesilip her gördüğüne akıl vermeye kalkarlar. O türün en tehlikelisi, sağa sola laf taşımakta ustadırlar. Onlar kadına kocasını, kocasına karısını düşman eden türdendir. Yerlerinde de durmazlar, tür mür dinlemezler, karşılarına geçip göbek atarlar.

ocukluğumda öyleleriyle çok karşılaşmıştım. Oyunlarına katılmak bir yana, seslerini duyunca kaçacak delik arardım. Arkadaşlarımın çoğu neredeyse gülmekten bayılır, ortak türküler söylediklerinde onların arasından kaçışıma gülerlerdi.

Kitap okumayla çizmiştim yaşamımın sınırlarını. Nice olaylar belleğimden üç beş gün sonra uçup gitse de sanatçıların, düşünürlerin, yazarların sarsıcı sözleri, belleğimde altın çiviler gibi parlardı. Birisi kendini övmeye kalkmasın, ona Shakespeare'in Othello oyunundaki şu sözünü anımsatırdım:

"Yaşayıp durduğun şu dünyada öyle şatafatlı elbise giyip böbürlenme, alçakgönüllü ol, köhne cüppeni üstüne çek!"

Okul arkadaşlarımdan biri, Shakespeare sözünü "şekerpare"ye çevirerek benimle alay etmişti. Bugünlerde dillerde dolaşan "mutlak butlan" sözlerini duyunca belleğimde Nietzsche'nin şu yorumu canlandı:

"Cahil bir toplum, özgür bırakılıp kendine seçim hakkı verilse dahi hiçbir zaman özgür bir seçim yapamaz. Sadece seçim yaptığını sanır. Cahil toplumla seçim yapmak, okuma yazma bilmeyen bir adama hangi kitabı okuyacağını sormak kadar ahmaklıktır! Böyle bir seçimle iktidara gelenler, düzenledikleri tiyatro ile halkın egemenliğini çalan zalim ve madrabaz hainlerdir."

Bu sözün etkisiyle duramadım, aşağıdaki şu düşünceleri de ekledim:

Bu yazıya Che Guevara'nın "Özgürlüğün en büyük düşmanı, halinden memnun olan kölelerdir" sözü uygun düşecektir.

Mutlak butlancılara da Franz Kafka