Bağlaşıklarıyla birlikte Sparta ve Atina arasındaki Peloponez Savaşları İstanbul'dan Girit'e, Batı Anadolu kıyılarından Sicilya'ya kadar büyük bir bölgeyi kapsıyordu. Modern dünyadaki büyük güç rekabetlerinde ve ittifak ilişkilerinde Thukydides'e sıklıkla atıflar yapılmaktadır.

Batı'lı tarihçiler ve uluslararası siyaset bilimcileri 19. Yüzyıl sonlarına doğru İngiltere ve Prusya(Almanya) arasındaki büyük güç rekabetini yorumlarken Thukydides'ten istifade ettiler. "Soğuk Savaş" döneminde "NATO" ve "Varşova" askeri paktları etrafında kümelenen "ABD/Batı " ile "Sovyetler Birliği" arasındaki rekabette de Thukydides referans oldu. Keza Amerikalı bazı tarihçilere göre ABD Atina'nın, "Sovyetler Birliği"yse Sparta'nın izdüşümleriydi. Günümüzde benzer bir niteleme ABD ve Çin arasındaki "Büyük güç rekabeti" için kullanılıyor.Thukydides ABD'nin emperyalist uluslararası ilişkiler kültüründe önemli bir yer tutuyor. Bazı dış politika elitleri Thukydides'i "Gerçekçi" ekolün(Realpolitik) kurucusu sayarlar. İttifakların doğası ve silahlı güç kullanımına ilişkin temel kavramlar sebebiyle de Thukydides askerî stratejistlerin gözdesidir. Ocak ayındaki bir yazımda ABD'nin Venezuela'ya müdahalesini Atina'nın Peloponez savaşlarında tarafsızlığı seçen Melos adasına saldırısına benzetmiştim. Söz konusu yazımda Atina'nın Melos'tan sonra başlattığı "Sicilya seferi"ne de değinmiş idim. Melos şehir devletinin Atina'ya hiçbir zararı dokunmamıştı. Ancak Atinalılar Melos'un kayıtsız şartsız teslim olmasını ve Delos Birliği'ne katılmasını istediler. "Melain Diyaloğu" olarak bilinen müzakerelerde Atinalılar adalet ve hakkaniyetin eşit güçler arasında geçerli olduğunu, zayıf Meloslular'ınsa bu şartları kabul etmekten başka çıkar yolları bulunmadığını savundular. Atinalılar'a göre Meloslular'a yumuşak davranmak hem müttefikler, hem de düşmanlar nezdinde 'zayıflık' olarak görülebilirdi. "Zayıflık algısı" Atina'nın düşmanlarını ayartabilirdi.Meloslular'ın Sparta'nın yardıma geleceğine dair argümanları da Atinalılar tarafından gülünç bulunmuştu. Atina ve Sparta arasında 421 yılında "Nikias Barışı" olarak anılan bir ateşkes anlaşması yapılmıştı. Üstelik Sparta Melos'a hızlı şekilde ulaşacak donanmaya sahip değildi. Meloslular teslim olmayı reddettiler. Atina 416 yılında Melos'u işgal etti, yetişkin erkeklerini katletti, kadınlarını, çocuklarını köle yaptı, "