Her meslek çok önemlidir. İtibarları da en üst düzeyde olmalıdır. Olmalı ki biri diğerini aşağıya çekmesin, yaşam standartlarımız ve yaşam kalitemiz en üst düzeyde olsun. Eğitim neden "milli" eğitim ise geleceğin mimarları da o yüzden "milli" bir duruşu ve itibarı gerektiriyor. Öğretmenin itibarı sadece kendisinin değil ülkemizin, çocuklarımızın ve geleceğimizin itibarıdır. "Bana bir harf öğretenin kulu, kölesi olurum!" diye öğretmeni baş tacı eden bir kültürden geliyoruz. Atatürk'ün "Öğretmenler, yeni nesil sizlerin eseri olacaktır" demesi de bu yüzdendir...

Cumhuriyetin ilk yıllarında eğitim seferberliği başlatıldığında yeterince öğretmenimiz olmadığı için gazetelere ilan verilir. Önce öğretmen okulu mezunları aranır, sayı yetmeyince üniversite mezunu da olur denilir, sayı yine yetersiz kalınca lise, ortaokul, ilkokula kadar iner. Son çare olarak ise okuma yazma bilen herkes başvurabilir noktasına gelinir ve içlerinden atananlar da olur. O günün koşulları onu gerektiriyordu ve dünya eğitim literatürüne altın harflerle kazınan muhteşem bir devrim yaşanır... 30 yıl öncesine kadar ciddi öğretmen sıkıntımız vardı ve kapı hemen herkese açılsa da itibarları hep en üst düzeydeydi.

Öğretmenin devlette ya da özelde olanı; atanmışı atanmayanı, ücretlisi kadrolusu, ustası stajyeri, mülakatla kayrılanı mağdur olanı, istediği yere tayini çıkanı yıllarca çakılı kalanı, mazereti kabul edileni edilmeyeni olmaz!

Sınıfa giren herkes öğretmendir, eşit özlük haklarına sahip olmalı, eğer sınıfa girmeyi hak ediyorsa istisnasız hepsine kadro verilmeli, saygı gösterilmeli; isteyen istediği öğretmene istediği kadar maaş verebilir ama taban maaş uygulaması eskiden olduğu gibi yeniden getirilmelidir.

Haklarını arıyorlar diye yerlerde süründürerek sadece onların itibarını yerle bir etmiyor; ülkemizi, çocuklarımızı ve geleceğimizi de ayaklar altına alıyoruz. Ne olur bunu asla göz ardı etmeyelim. Yoksa hiç dilimizden düşürmediğimiz düşünen, soran, sorgulayan, hakkını arayan nesilleri zor yetiştiririz! Meslekler bir zincirin halkaları gibidir. İçlerinden birisi koptuğunda hepsi dağılır. Bu yüzden biri ya da birileri değil, hepsi önemlidir. "Zayıf halka kadar güçlüsünüz" denilmesi bu yüzdendir. İtibar da öyledir. O ya da şu meslek itibar erozyonuna uğradığında diğerleri de etkilenir. Hele ki bu meslek öğretmenlikse!

İstediğimiz bu muydu

Sosyal bilimleri öldürdük, temel bilimleri yok saydık, mühendisleri sıradanlaştırdık, sanatı, sporu görmezden geldik, mesleki eğitimi değersizleştirdik, insan gücü planlaması ve üretim odaklı istihdam politikalarını rafa kaldırdık ama herkesi diplomalı yaptık! Peki istediğimiz bu muydu Diplomalar bir işe yarıyor mu Okumuşların itibarı ne oldu En önemlisi de aldığımız eğitim; harcanan emeğe, zamana ve paraya değiyor mu En iyi öğrencilerimizi önce tıbba yönlendirdik, şimdi de mühendisliğe. 10-15 yıl öncesine kadar ilk 100'e girenlerin yarıdan fazlası tıbbı seçerdi; şimdi ara ki bulasınız.

Cumhuriyetin ilk yıllarında öğrencilerin öncelikli rol modeli öğretmenlerdi. Uzun yıllar bu böyle devam etti. Kapı herkese açıkken tıbbı, mühendislikleri ve diğer fakülteleri bitirenler içerisinde öğretmen olmak için MEB'e başvuran on binler vardı. Nereden nereye!..