Mutsuz hem de çok mutsuzuz.

Bunun kişiden kişiye değişen çok farklı nedenleri olsa da birkaçı var ki en önemli mutsuzluk nedenlerinin en başında onlar geliyor!..

Genel algı ekonomik sıkıntılar, işsizlik ve gelecek güvencesinin olmadığı yönünde.

Doğru mu Doğru. Ama bir de yanlış meslek seçiminin yarattığı huzursuzluk, mutsuzluk ve en önemlisi de memnuniyetsizlik var ki bu her şeyin önüne geçebiliyor.

Bu konudaki yanlışların en başında da doğru insan gücü planlamasının olmaması, istihdama yönelik eğitimin yapılmaması ve eğitimin hiçbir kademesinde çocuklarımızın ilgi, yetenek, beceri ve hayallerinin dikkate alınmaması geliyor.

Eğitimin temel felsefesi her öğrencinin tek tek ilgi ve yeteneklerinin keşfedilmesi ve onların geliştirilmesi iken ne MEB ve YÖK ne de ÖSYM bunu zerre kadar dikkate almıyor. Çocuklarımızı doğru yönlendirmiyor.

Sınav, dershane ve diploma odaklı eğitim yüzünden nesiller feda ettik, mutsuzluğun doruğuna çıktık, çırak ve kalfalığı öldürdük. Milyonlarca kalifiye elemana ihtiyacımız varken, milyonlarca diplomalı işsizimiz var noktasına geldik ama hâlâ bizleri asıl mutsuz eden, üretimden düşüren, refah ve mutluluğumuzu gölgeleyen yanlış eğitim politikalarının farkında bile değiliz!..

Doğru meslek!

Önemli olan popüler meslek mi yoksa kişiler için en doğru meslek mi

Doğru meslek seçmeyen, istediği bir alanda iyi bir eğitim alamayan, öğrenim gördüğü alanda iş bulamayan ve en önemlisi de hangi kademede olursa olsun yaptığı işi sevmeyen ve ona değer katmayan çalışanlarla bir yere varamayız. Varamıyoruz da.

Ne onlar mutlular ne de işverenler. Kısır bir döngünün içerisinde kıvranıp duruyoruz ve daha da acısı bu sarmaldan bir türlü kurtulamıyoruz.

Ne olur artık bunu anlayalım!

Eğitim sistemimize, insan gücü planlamasına, kalkınma programlarımıza, istihdama ve en önemlisi de geleceğimize buna göre yön verelim.

Akıl, bilim, kalite ve liyakat çerçevesinde planlı, programlı yol alalım ki insanlarımız huzurlu, yaşam kalitemiz yüksek, çalışanlarımız mutlu ve ülkemiz çok daha güçlü olsun. Üretim potansiyelimiz zirveye ulaşsın...

Peki, bu o kadar zor mu

Kesinlikle hayır!

Yeter ki önceliğimiz bu olsun.

Öğrencilik yılları ve çalışma yaşamı, insan ömrünün en mutlu yılları olmalı.

Birinde öğreniyor, diğerinde üretiyorsunuz. Daha güzel ne olabilir ki!

Eskiden en güzel anılar öğrencilik yıllarına ve çalışma yaşamına aitti. Büyüklerimiz o yıllarını anlata anlata bitiremezlerdi. Sınav ve diploma odaklı eğitimle birlikte hepsi yok olup gitti...

Mezun olduğu okulun önünden geçmeyen, çok uzun yıllar çalıştığı iş yerinin ismini bile ağzına almak istemeyen nesiller yetiştirdik!