Hani karnınız acıkmadan yemek yemek zorunda kalırsınız ya, ara tatiller de öyle bir şey! Tatili özlemeden tatil geliyor. Tüm öğrencilere keyifli tatiller, ebeveynlere de sonsuz sabır diliyoruz. Hem öğretmen hem ebeveyn hem de öğrenci olan öğretmenlerimiz ise muhtemelen her zaman olduğu gibi başta MEB olmak üzere yine hiç kimseye yaranamayacaklardır...

Ziya ve Mahmut Hoca döneminde ara tatillere özel bir önem verilir; öğrencilerin bu dönemi keyifle geçirmeleri için etkinlikler, çok amaçlı aktiviteler ve geziler düzenlenirdi. Şimdi ise başta 4+4+4, ara tatiller, maarif modeli ve yapay zekâ destekli açık uçlu yeni nesil sorular nedeniyle kafalar karmakarışık olduğu için bu konudaki inisiyatif veli ve öğrencilerin kendilerine bırakılmış durumda.

Eminiz ki pek çoğunuz havalar elverdiği sürece kendinizi dışarı atıp rahatlamanın yollarını arıyorsunuz. En ekonomik ve sağlıklı olanı doğa yürüyüşleri ve hobiler! Yeter ki ekran başına çakılı kalmayın!..

Hobiler, sivil toplum örgütleri ve öğrenci kulüpleri bir anlamda kişilerin de toplumların da aynasıdır.

Hobiler, normal dönemlerde de çok önemli ama tatillerde çok daha önemliler. Yapacak bir işiniz veya bir hobiniz yoksa kıvranıp durursunuz. Tatil bittiğinde de harcadığınız zamana yanarsınız!..

Söz hazır hobilerden açılmışken sadece öğrencilere yönelik olarak değil kendimiz ve ülkemiz için de bir durum değerlendirmesi yapalım.

Tüm uluslararası kriterlere göre hobi çeşitliliği, sayıları ve aktif üyeleri ne kadar çoksa söz konusu ülkeler ve kişiler o denli mutlu, huzurlu, keyifli ve refah seviyesinin yüksek olduğu varsayılır. Sayıları azaldıkça da sorunlar artar!

Sınav ve diploma odaklı eğitim sistemimiz yüzünden okul etkinlikleri adeta dibe vurmuş durumda. Pek çok okulda beden eğitimi, müzik, resim derslerinin yanı sıra etkinlik saatlerinde de test çözülüyor. Halk Eğitim Merkezlerinin çoğunda da kurs çeşitliliği azaltılmış durumda. Sonra da bütün bunları göz ardı edip neden hiçbir hobileri yok diye çocuklarımıza hayıflanıyoruz...

Çocuklukta, gençlikte kazanılmayan bu alışkanlıklar sonraki yaşlarda da kazanılamadığı için hobi fakiri bir ülke olmanın ötesine geçemedik, geçemiyoruz. Oysa eğitimin pek çok amacı var. Öğrenciyi sadece akademik açıdan değil moral ve fiziki açıdan olduğu kadar sosyal açıdan da geliştirmek de o görevlerinden birisi!

Peki devlet ve millet olarak ya da MEB, YÖK, ÖSYM gibi ilgili kurumlar olarak biz bunu yeterince ciddiye alıyor muyuz Alsaydık bu noktada olur muyduk

Sınavlar yüzünden, sınavda soru çıkmayan dersler gibi hobileri de zaman kaybı olarak görmeye başladık. Eğer sizin ya da çocuklarınızın bir hobisi yoksa kabahatliyi uzaklarda aramayın. Bunun sorumlusu hayattan kopuk eğitim sistemimiz ve bu boşluğu öyle ya da böyle dolduramayan biz ebeveynleriz...