Hamaney rejimi: Aile, vakıf, açlık

Tahran'da dün sabah... Kepenkler yarıya kadar inmiş. Büyük Çarşı'nın taş koridorlarında ayak sesleri yankılanıyor... Bir sokak ötede göz yaşartıcı gazın keskin kokusu hissediliyor. Genç bir kadın adı önemli değil, çünkü artık tek bir isimden bahsetmiyoruz telefonunun ekranını kapatıp kalabalığa karışıyor. O gün sadece öfkesini değil, hakikati de yanında taşıyor.