TürkiyeÜnal Bolat14 Ocak 2021
Okunma: 14  
Oylama:  
 0
 0
 Oy Verebilirsiniz
Ünal Bolat
Ünal Bolat
Ünal Bolat
14 Ocak 2021
Yüz dörtlük ninem
"Ayaklarımıza bir tek kışın ayakkabı giyerdik. Gerisi tarlada toprakta yalın ayak gezerdik..." Sebze poşetlerinin altından çıkan bir sürü ambalajlı gıda üzerine muhabbet ederken Ali Bey dedi ki: "Benim ninem yakınlarda vefat etti. Yüz dört yaşındaydı. Bundan beş altı sene öncesine kadar sabah kahvaltıdan sonra yaya olarak köyden çıkar, sekiz on kilometre uzaklıktaki zeytin bahçesine yürür, ikindiye kadar zeytinlikte çalışır sonra sırtında küfe ile ikindiye doğru köye dönerdi Yarı yolda eğer bir traktör bir taksi bir vesait rastlar da "Ninem gel seni de köye kadar bırakalım" derlerse onlarla; kimseye rastlamazsa yaya olarak köye kadar gelirdi... Çünkü ninem tabiattan bir parçaydı. Öyle ambalajlı gıda, endüstriyel gıda nedir bilmezdi. Köyde süt yoğurt, peynir, zeytin yumurta, et tavuk ne varsa hepsini doğal hâlde beslenirdi. 80 veya 85 yaşlarında olmalıydı. Yine böyle zeytin bahçesine giderken veya çalışıp dönerken yolda bir trafik kazası yaşanıyor. Ninemin ayağı kılırdı o kazada. Çok üzüldük. Çünkü biliyorsunuz yaşlı insanların en korktukları şey düşüp kaza geçirip bir yerlerini kırmalarıdır. Bir daha kemik kolay kolay kaynamaz. Kaynamaya gücü yetmez Biz de "ninem artık yatağa bağlı kalır" tedirginliğiyle hastaneye götürdük. Röntgenini çektiler. Röntgene bakan ortopedi doktoru çok şaşırdı: "Bu film bu nineni