TürkiyeÜnal Bolat19 Kasım 2020
Okunma: 3  
Oylama:  
 0
 0
 Oy Verebilirsiniz
Önceki Yazısı
Ünal Bolat
Ünal Bolat
Ünal Bolat
19 Kasım 2020
"İncir bahane dostluğumuz bâki..."
"Biz menfaatlere ve kurtların kemireceği dostluklarla dostluk kurmadık..." Gazetemizin "Hayatım Roman" köşesinde yayınlanan "Bir kilo incire kırk yıl" başlıklı hatırada zikredilen isimlerden biri olduğumu bir vesileyle tesadüfen öğrendim. Nasıl şaşırdım anlatamam Ama iyi ki öğrenmişim. Çünkü ben de duygularımı yine bu sütunda anlatmayı ve bir yanlış anlaşılmanın önüne geçmeyi düşündüm. Hediyeleşmenin azaldığı bu dönemde o hediye güzel bir hasletti Şu var ki o incir paketini bana hediye eden ağabeyimi ben dün tanımıyorum ki 1986'dan itibaren yakinen tanıyorum. Kendisiyle aynı şirkette çalışıyorum. O edebinden bana bir şey dememiş duygularını gazetemizin sütunlarına yazmış. Şu bir gerçek ki, o ağabeyim değil kurtlu inciri; kurdun kendini verse yine alınmam. Çünkü niyeti halis Bir arkadaşının getirdiği incirden bize hediye etmek istemiş Kaldı ki incir de çok nefisti, kurt filan da yoktu. Arkadaşlarımızla birlikte afiyetle yedik ve dua da ettik. Çalıştığım kurumda böyle insanların olması sevindirici değil mi O ağabeyim daha sonra benimle bir süre iletişim kuramadığında "acaba arkadaşıma hediye ettiğim incirde bir sıkıntı mı oldu, bilmeden onun kalbini mi kırdım" diye üzülmüş, üzüntüsünü dahi bana söyleyememiş Çünkü mevzuyu açıp da daha da üzüleceğime sebep olabileceğinden endişe etmiş. Hassasiyetin bu kadarı ancak bizim arkadaşlarımız arasında olur Bir kurum