Yeni AsyaSüleyman Kösmene18 Kasım 2020
Okunma: 4  
Oylama:  
 0
 0
 Oy Verebilirsiniz
Süleyman Kösmene
Süleyman Kösmene
Süleyman Kösmene
18 Kasım 2020
Ebedî çocuklar kimlerdir
Cemal Özkaya: Üstad Çocuk Taziyenamesinde merhametkâr sultanın zindandaki babayla saraydaki evlâdını görüştürmek istese elbette babayı saraya dâvet edecek evlâdını zindana göndermeyecek diyor. Misal üzerinde izah eder misiniz

Siz de mi Ağlıyorsunuz

Çocuk ölümleri acıdır. Çocuk ölümleri ağlatır. Ancak ağlattığına denk, Allah'ın anne babasına mağfiret etmesine de vesiledirler.

Sevgili oğlu İbrahim, henüz on altı aylık iken vefat edince, Kâinatın Efendisi (asm) gözyaşlarını tutamadı. O'nun ağladığını gören Abdurrahman bin Avf (ra): "Ya Resulallah! Siz de mi ağlıyorsunuz" diye sordu.

Efendimiz (asm) buyurdu ki:

"Gözler yaşarır, kalp hüzünlenir. Kalp böyledir. Ama biz isyan etmeyiz." 1

Çocuklar ölünce bu dünya zindanına bedel, Cennetin kuşu gibi olurlar. Cennet'e uçarlar, Cennet'te uçarlar.

Ebedî Çocuklar

Kur'ân'da "vildanün muhalledûn" ayeti 2 vardır. "Ebediyen yaşlanmayacak çocuklar" demektir. Dünyadan giden çocukların tamamını kapsar.

Bu âyet, ergenlik çağından önce vefat eden çocukların Cennette ebedî, sevimli, Cennet'e lâyık bir surette daimî çocuk kalacaklarını ve Cennette anne ve babalarının sevinç kaynağı olacaklarını, çocuk sevmek ve evlât okşamak gibi en lâtif bir zevki anne ve babalarına temin edeceklerini müjdeliyor.

Bediüzzaman bu meseleyi bir temsil üzerinde açıklıyor: Temsilde bir Padişah, çocuğu ile birlikte zindanda bulunan bir babadan, çocuğunu, sarayda yaşatmak üzere istiyor. Baba 'benim tek tesellim çocuğumdur, çocuğumu vermem' diye ağlayıp sızlıyor.

Arkadaşı ona diyor ki: "Boş yere üzülüyorsun. Eğer çocuğa acıyorsan o bu pis yere bedel sarayda yaşayacak. Eğer kendine acıyorsan, çocuk burada kalsa daha çok sıkıntı çekeceksin. Çocuk saraya gitse, belki padişahın merhametini celp eder, seni de affeder ve seni zindandan çıkarır."

Temsilde zindan hem dünyadan, hem Cehennem'den; Padişah, Allah'tan (cc); saray Cennetten kinayedir. Dünya mü'minin zindanı olduğu için Cehennem'e benzetilmiştir.

Çocuklar, Allah'ın İzniyle Şefaat Ederler

Çocukları ölen anne babalar şöyle düşünmelidir: "Şu veled mâsumdur; onun Hâlıkı dahi Rahîm ve Kerîmdir. Benim nâkıs terbiye ve şefkatime bedel, gayet kâmil olan inâyet ve rahmetine aldı. Dünyanın elemli, musîbetli, meşakkatli zindanından çıkarıp Cennetü'l-Firdevsine gönderdi. O çocuğa ne mutlu! Şu dünyada kalsaydı, kim bilir ne şekle girerdi! Onun için ben ona acımıyorum, bahtiyar biliyorum. Kaldıki kendi nefsime ait menfaati için, kendime dahi acımıyorum, elîm müteessir olmuyorum. Çünkü dünyada kalsaydı, on senelik muvakkat elemle karışık bir evlât muhabbeti temin edecekti. Eğer salih olsaydı, dünya işinde muktedir olsaydı, belki bana yardım edecekti. Fakat vefatıyla, ebedî Cennette on milyon sene bana evlât muhabbetine medar ve saadet-i ebediyeye vesile bir şefaatçi hükmüne geçer. Elbette ve elbette, meşkûk, muaccel bir menfaati kaybeden, muhakkak ve müeccel bin menfaati kazanan, elîm teessürat göstermez, meyusâne feryad etmez." 3

Misalden de anlaşılan, Allah'ın emirlerine itaatkâr anne babalar, çocuklarının şefaatine mazhar olurlar. Cehennem'd