SözcüBekir Coşkun18 Kasım 2020
Okunma: 5  
Oylama:  
 0
 0
 Oy Verebilirsiniz
Önceki Yazısı
Sonraki Yazısı
Bekir Coşkun
Bekir Coşkun
Bekir Coşkun
18 Kasım 2020
ANISINA... Son kırlangıç...

Son kırlangıç da geçti başımın üzerinden...

Artık mevsim güz...

Güz hüzün zamanıdır...

Canım sıkılır kuşların gidişine...

"Durun nereye, nereye" diye...

Peşlerinden bağırarak koşasım gelir...

Mevsim artık güz...

Gölgeler döndü...

Güneşin eski sıcaklığı yok...

Ayrılık günleridir...

Hüzün taşır gibi beyaz bulutlar dolanıyor başımın üzerinde...

"Durun durun, aceleniz ne" diye...

Kollarımı açıp bulutları tutasım gelir...

Artık sesleri gelmiyor, birbirlerinden uzak durarak ve bağırarak konuşan komşu bostandaki köylülerin...

Bağları bozdular...

Dalında unutulmuş tek tük üzüm taneleri...

Yaşlı saçlar gibi asmalar...

Yazlıkçılar kepenkleri kapatıp gittiler...

Bahçelerde gözden çıkarılmış birkaç eski sandalye, bir plastik masa... Kapının açılmasını boşuna bekleyen aç kalmış tekir...

Benim en çok dalından kopup düşen şu yapraklara canım sıkılır...

Benim en çok dalından kopup düşen şu yapraklara canım sıkılır...

"Durun şurada" diye...

Toplayıp toplayıp dallarına koyasım gelir...<